Odle   -    Sass Rigais 〈3025m〉 - Furcheta 〈3025m〉
Pierwsze zdjęcia, jakie wykorzystałem w opisie na tej stronie zrobiłem już kilka lat temu. Niestety zawsze mi brakowało czasu żeby pojechać na północno-zachodni skraj Dolomitów, by poznać, sfotografować a później opisać uroki masywu. Ale w końcu się udało, a mi przybyło kolejne miejsce, do którego pewnie jeszcze postaram się kiedyś wrócić, bo Odle choć małe jest po prostu piękne.
 

Odle dość długo czekał na swój opis w serwisie krajoznawczym, choć już dawno wspaniała strzelista grań z „rozłupanym szczytem” jednym z dwóch górujących nad granią 〈miniaturka powyżej〉, zwróciła moją uwagę. I tak, powoli moje archiwum dalekich krajobrazów rosło, aż przyszła pora na wycieczkę z plecakiem szlakami przez Odle i kolejny opis z turystycznymi ciekawostkami i ładnymi zdjęciami.


polecam w serwisie


Uzupełnieniem opisu Odle jest galeria z panoramami 〈obok〉. Te kilka zdjęć już znajduje się w galerii Dolomity na panoramach. Wszystkie pochodzą z letniego rekonesansu pod szczytami Odle, którego opis jest jednym z nowszych w dziale Szlaki.

W serwisie ukazał się opis kolejnej wycieczki, która zaczyna się pod szczytami Odle, ale prowadzi na Mont de Stevia, czyli na wschód w stronę masywu Puez.


Odle - jak to daleko


Dla każdego turysty, który Dolomity zaczyna poznawać od centralnych rejonów gdzie znajdują się najbardziej znane miasteczka i wszystkie najsłynniejsze grupy górskie, Odle będzie daleko.

Sam pomimo tego, że Passo Sella to jedno z moich ulubionych miejsc, gdzie staram się bywać często, już na północną stronę za przełęczą ruszałem wyjątkowo rzadko. Ale kiedy poznałem Odle z bliska to uważam, że swoim pięknem nie ustępuje on miejsca innym dolomitowym masywom.

Kolejne dwie galerie 〈obok〉, to zdjęcia z wycieczek w rejonie przełęczy Sella. Pierwsza przedstawia dalekie panoramy, na których po lewej 〈zachodniej〉 stronie znajduje się Odle. Natomiast druga galeria pochodzi z wycieczki na ferratę Oskara Schustera w pobliskim Sasso Lungo. Tutaj na zdjęciach mamy środek lata, a biały świeżutki śnieg dodaje wspaniałej oprawy zielonym górskim krajobrazom.


Odle - Puez


Masywy w Dolomitach są bardzo charakterystyczne, gdyż wspaniałe ogromne szczyty, niedostępne turnie i spiczaste campanile1 otaczają najczęściej rozległe zielone górskie hale, które zaraz gdy wczesną wiosną stopnieją śniegi, porośnięte są mnóstwem kwiatów. Ale nie każdy z masywów, jest taki jak Sella, którą przez cztery wysokie przełęcze można jednego dnia objechać rowerem.

Malutki Odle łączy się z pobliską grupą górską, jaką tworzy Puez. Ponieważ oba znajdują się w jednym regionie Trentino, to nawet nie ma tutaj wielkich różnic kulturowo-językowych. Oczywiście każda górska społeczność ma swoje różności, ale tutaj nie są one tak mocno widoczne i zróżnicowane.


Legenda:

  ◊  Le Odle - strzelista grań, najładniejsza i najbardziej znana turystycznie część całego masywu,
  ◊  błyskawica: - Forcella de la Roa 〈2610m〉 - przełęczka oddzielająca Odle od grupy górskiej Puez,
  ◊  gwiazdki:
     -  pomarańczowa - wierzchołek Piz Duleda 〈2909m〉,
     -  różowa - wierzchołek Piz de Puez 〈2846m〉.


Odle i Puez to przykład grup górskich bardzo mocno z sobą związanych 〈powyżej〉, dlatego można spokojnie zaczynać wycieczki i szlakami przechodzić z jednego do drugiego.

Nie chcę by serwis krajoznawczy przypominał podręcznik geografii, i to z wielu powodów. Przede wszystkim Dolomity to góry duże i staram się pokazać tylko wybrane najciekawsze miejsca, które poznałem sam i stwierdziłem, że jeżeli już jedziemy tak daleko to warto poświęcić czas i je zobaczyć.

Dlatego opisując masyw Puez skoncentrowałem się całkiem na innym rejonie, czyli otoczeniu Passo Gardena, którą uważam za najbardziej interesującą w tej grupie górskiej. Co nie oznacza, że należy z własnych prób szukania ciekawych szlaków i szczytów do zdobycia zrezygnować. Mam nadzieję, że ten serwis sprawi, iż będzie właśnie odwrotnie.


Le Odle



Legenda:

  ◊  zielona gwiazdka - Sass Rigais 〈3025m〉,
  ◊  czerwona gwiazdka - Furcheta 〈Furchetta2〉 〈3025m〉.


Le Odle to długa na 7km wspaniała grań 〈powyżej〉, nad którą góruje kilka pięknych szczytów. Pierwszym oczywiście jest bardzo charakterystyczna Furcheta, która wygląda jakby jej wierzchołek rozłupał jakiś gigantyczny młot. Zaraz obok 〈po lewej〉, na zachodzie znajduje się drugi ciekawy szczyt, czyli Sass Rigais.

Na tej małej panoramie, która powstała z okolic Sciliara, niestety nie widać drugiej, niższej ale równie ciekawej turystycznie części grani, znajdującej się bardziej na północnym-wschodzie, która jest zasłonięta przez znajdujący się dużo bliżej masyw Puez.


2 - w literaturze polskiej 〈i nie tylko〉 nazwą szczytu częściej stosowaną jest Furchetta.


dwa 〈nie〉 równe szczyty


„Rozłupana” Furcheta oddalona bardziej na północ, jeżeli patrzymy na grań od południa 〈poniżej〉 wydaje się niższa niż Sass Rigais. Ale co ciekawe oba mają „chyba” taką samą wysokość.

Przyjąłem w serwisie, że oba szczyty mają po 3025m, co jest zgodne z mapami Tabacco oraz z czasopismem Meridiani Montagne, które jak nie raz sprawdziłem jest wyjątkowo rzetelne w prezentowaniu danych geograficznych.

 

Natomiast kilka książek, folderów i nawet przewodników po ferratach podaje, że wyższa o kilka metrów jest Furcheta. Tylko jedna encyklopedia górska i to w naszym rodzimym języku podaje, że najwyższym szczytem Odle jest Sass Rigais.

Dlatego by nie prowadzić sporu, przyjąłem remis i równą wysokość, co zadowoli zarówno miłośników ferrat ruszających na Sass Rigais, jak i pasjonatów wspinaczki zdobywających strome ściany Furchety.

Na zdjęciach 〈obok〉 widać oba szczyty od południowo-wschodniej strony, również z daleka czyli z rejonu Passo Sella. Na obu tych krajobrazach przed szczytami znajduje się dość duży, rozległy wysoki płaskowyż Mont de Stevia.

Na jednym ze zdjęć widać również Rifugio Stevia 〈2312m〉, do którego prowadzi jedna z najnowszych i najbardziej kontrowersyjnych dolomitowych ferrat, czyli Sandro Pertini.

Już na zakończeniu tej prezentacji dodam, ze oba szczyty są również przedstawione w opisie rekonesansu prowadzącego szlakami u podnóża szczytów Odle.


Odle z bliska


Prezentację wszystkich najważniejszych dla turystów miejsc rozpoczynam od widoku 〈poniżej〉, jaki można zobaczyć zaraz po wyjściu z kolejki linowej Col Raiser. Pierwszą rzeczą, jaką zauważymy to fakt że grań ze szczytami ucieka nam daleko na wschód 〈w prawo〉 oraz to, że nie możemy dostrzec „rozłupanego wierzchołka” Furchety.

Na dodatek pod szczytami będącymi prawie w zasięgu ręki, rozpościerają się dość duże obszary szerokich górskich łąk. A przy odrobinie szczęścia, jeżeli trafimy szybko po ich koszeniu, to trawa będzie cięta w fantazyjne pasy jak na boiskach piłkarskich.

Grań Odle charakteryzuje to, że w zależności od kąta, pod którym patrzymy na jej szczyty wyglądają one bardzo różnorodnie. Na zdjęciu 〈poniżej〉 pierwsze szczyty, jakie znajdują się na zachodnim 〈lewym〉 skaju grani.

To strzeliste piramidy to turnie Permeda, które szczególnie pięknie wyglądają z drugiej północnej strony. Przez widoczną na zdjęciu 〈po prawej〉 przełączkę prowadzi nienumerowany szlak, którym można przejść przez przełączkę Mesdi z południa na północną stronę grani.

Jeżeli chcemy zobaczyć Furchetę z bliska musimy podejść na północny-wschód, dużo bliżej grani, do miejsca, gdzie na południe odchodzi duża boczna odnoga.

Dopiero wtedy pomiędzy wierzchołkami Sass Rigais 〈po lewej〉 a Sass 〈po prawej〉 zobaczymy dokładnie szczerbinę, którą charakteryzuje się Furcheta 〈obok〉.

Będąc już pod granią, kiedy zobaczymy Furchetę, dokładnie na wschodzie zauważymy dolinkę wcinającą się dość daleko 〈poniżej〉. Z geograficznego punktu widzenia to już masyw Puez, a dokładnie miejsce gdzie łączy się on z Odle.

Doliną prowadzą szlaki nr-2 oraz nr-3, którymi można dojść do przełączki Nives, a z niej łatwą ferratą zdobyć wierzchołek Piz Duleda.

Już na ostatnim zdjęciu tej krótkiej prezentacji masywu 〈poniżej〉, na tle jednej z bacówek, a jest ich tutaj wyjątkowo dużo, szczyty Munte Jela 〈po lewej〉 oraz Monte de Stevia 〈po prawej〉.

Jeżeli jesteśmy w Col Raiser i patrzymy na północ, to znajdują się one zaraz po naszej prawej stronie. Prowadzi tam szlak nr-17b, którym można dojść na płaskowyż Mont de Stevia i do schroniska Stevia.


jak zwiedzać?


Oczywiście masy Odle jest dużo większy niż to, co udało mi się przedstawić na tej jednej stronie. Ale każdy, kto przyjedzie tutaj pod wspaniałą grań Odle, przejdzie trasę opisaną w relacji pozna już na tyle to miejsce, że do dalszych wycieczek wystarczy mu tylko mapa.

Natomiast wszyscy miłośnicy ferrat, nie powinni mieć problemu z szybkim dotarciem pod szczyt Sass Rigais i wybiorą wariant zdobycia tego pięknego szczytu odpowiedni do swoich kwalifikacji i aktualnych warunków, jakie będą w tym dniu na trasie.


Col Raiser 〈2107m〉


Centralnym miejscem o największym ruchu turystów jest Col Raiser 〈poniżej〉. To tutaj dociera kolejka linowa z miasteczka S. Cristina. Również tutaj dochodzą szlaki turystyczne i to dosłownie ze wszystkich możliwych kierunków.



Sam często staram się nie korzystać z kolejek, o czym zaznaczam w opisach wycieczek szlakami i wypraw na ferraty. Robię to z powodów fotograficznych, gdyż jadąc w obie strony kolejką można przegapić wspaniałe krajobrazy. W przypadku wycieczki pod południową stronę grani Odle, warto jednak skorzystać i wjechać do góry kolejką, mamy wtedy więcej czasu na wycieczki szlakami. Ale na dół polecam już spokojnie zejść, bo krajobrazy z drogi powrotnej są wspaniałe.


Rifugio Firenze 〈2037m〉


Schronisko Firenze 〈poniżej〉 to miejsce, w którym krzyżują się prawie wszystkie najważniejsze szlaki turystyczne po południowej stronie Odle. Lokalizacja schroniska gwarantuje wspaniałe krajobrazy nie tylko na pobliskie Odle, ale również na drugą, południową stronę Dolomitów.

Wszystkich zainteresowanych dłuższym pobytem w tym pięknym miejscu, polecam stronę internetową, na której znajdą wszystkie potrzebne informacje, w tym i tą, że Rifugio Firenze liczy sobie już ładnie ponad 100 lat.


Rifugio Firenze C.A.I.


kolejki linowe


O Col Raiser i kolejce linowej, już na tej stronie była mowa, zatem teraz jedno zdjęcie wygodnych małych wagoników 〈poniżej〉 oraz dwie informacje.

Pierwsza to taka, że w sezonie turystycznym parking przy kolejce jest płatny i kosztuje 2,5 €. Druga dotyczy dojazdu, a w zasadzie tego jak należy do kolejki dojechać. Dojazd na parking przy kolejce linowej, jest dobrze oznakowany od dużego ronda w osadzie Dosses, która znajduje się pomiędzy S. Cristiną a Selvą in V. Gardena.


Col Raiser

Pod samą grań Odle można dojechać jeszcze drugą kolejką linową, Seceda prowadzącą z pięknego i starego Ortisei, której górna stacja znajduje się na samym zachodnim skraju grani 〈poniżej〉.

Kolejkę można wykorzystać zarówno do wycieczki pod grań, jak i do szybkiego podjazdu pod wierzchołek Sass Rigais, by ruszyć na ferratę. Z kolejki można również szlakiem nr-6 szybko przejść na północną stronę grani, do jednego ze znajdujących się tam schronisk.


Seceda

 

ferraty


W masywie Odle jest pięć ferrat, z czego aż trzy poprowadzono na szczycie Sass Rigais. Są to ferraty łatwe i średnio trudne, przez co również bardzo popularne. Ale ponieważ prowadzą na szczyty piękne o dość dużym przewyższeniu ich przejście nie jest wcale łatwiejsze od wielu trudnych, ale za to bardzo krótkich ferrat, jakich w Dolomitach jest dość dużo.


Sass de Putia sentiero attrezzato


Sass de Putia 〈2875m〉 to piękny wysoki szczyt szczególnie, jeżeli ogląda się go od północnej strony. Znajduje się w drugiej części masywu Odle, nieco bardziej na północ od grani Le Odle, która jest opisana w serwisie. Szczyt ten od południa przechodzi w charakterystyczny płaski wysoko położony płaskowyż, jakich w masywach Odle i Puez jest dużo.

Ta łatwa ferrata, która prowadzi na wierzchołek od strony południowej, to typowa górska perć, która łagodnymi zakosami, z przełączki Forcella de Putia 〈2357〉 wyprowadza łagodną granią miejscami wyposażoną w sztuczne ułatwienia, na sam wierzchołek. Wspinaczki nie ma tutaj prawie wcale, a odcinki nieco bardziej niebezpieczne są zabezpieczone poręczówką.


charakterystyka ferraty:

◊  klasyfikacja:
   - cztero-stopniowa:
               ferrata łatwa,
     〈szczegółowe opisy stopni trudności są na stronie z klasyfikacją〉,

◊  specyfika - ferrata szczytowa z długim podejściem szlakami,

◊  warunkiem - bezpiecznej wyprawy na ferratę jest pewna pogoda przez cały dzień,

◊  lokalizacja - północno-wschodni skraj masywu Odle,

◊  start na ferratę - Forcella de Putia 〈2357m〉,

◊  warianty dojścia:
       - od południa, od schroniska Genova 〈2297m〉, jeżeli planujemy przejście całego Odle,
       - od północy, 〈polecam〉 z Passo delle Erbe 〈2008m〉 gdzie można dojechać samochodem,

◊  ferratę - pokonujemy dwa razy, przy wejściu i zejściu,

◊  na ferracie - brak miejsc do rezygnacji z trasy, ale jedyną trudnością może być załamanie pogody,

◊  czas przejścia całej trasy - uzależniony od wariantu podejścia oraz wyboru drogi powrotnej:
       - od schroniska Genova 4-5h,
       - z Passo delle Erbe 5-6h.


polecany dojazd do ferraty;

◊  Jedną z rzeczy charakteryzujących Odle jest duża liczba szlaków, często biegnących dość blisko od siebie. Powoduje to, że na przełączkę Putia, z której ferrata wyprowadza na szczyt, można dość z wielu stron, nie tylko tych które tutaj proponuję, ale np. również od południowego-wschodu.

◊  Proponuję jednak wyruszyć na szczyt od północy, ruszając z parkingu na Passo delle Erbe, do której najłatwiej dojechać od wschodu z miasteczka S. Martino in Badia. Tutaj tylko jedna rada, dla kierowców, którzy nie znają jeszcze specyfiki dolomitowych dróg. Jadąc drogą nr-244 od północy z Brunico, trzeba uważać na liczne tunele, gdyż nie raz mi się przytrafiło napotkać tam spieszącego się kierowcę, który jadąc w tunelu zapomniał włączyć w swoim samochodzie światła.


Sentiero in memoria di Günther Messner


Dokładnie na północ od opisanej w serwisie grani Le Odle znajduje się druga, nieco niższa i krótsza, ale równie wspaniała grań, jaką jest Odle d’Eores. Środkową częścią tej grani, na odcinku około 1,5km prowadzi „Ścieżka poświęcona pamięci Günthera Messnera”.

Jest to typowa ferrata graniowa, na której odcinków ubezpieczonych jest bardzo mało i nie przekraczają one średniego stopnia trudności. Trasa ferraty osiąga najwyższy punkt na wierzchołku jednego z pięciu szczytów grani Walscher Ring 〈2646m〉.


charakterystyka ferraty:

◊  klasyfikacja:
   - cztero-stopniowa:
               ferrata średnio trudna,
     〈szczegółowe opisy stopni trudności są na stronie z klasyfikacją〉,

◊  specyfika - ferrata graniowa,

◊  lokalizacja - północny skraj masywu Odle,

◊  start na ferratę - zachodni skraj Odle d’Eores w okolicy szczytu Lavina Bianca 〈2494m〉,

◊  koniec ferraty - w pobliżu schroniska Genova 〈2297m〉,

◊  ferratę - można również przejść odwrotnie, czyli idąc od wschodu na zachód,

◊  na ferracie - brak miejsc do rezygnacji i zejścia z trasy,

◊  czas przejścia - uzależniony od wariantu podejścia do miejsca startu oraz wyboru drogi powrotnej.


warianty dojścia do ferraty;

◊  Przewodniki polecają wyruszyć na ferratę z jednego ze schronisk, jakie znajdują się po południowej stronie Odle d’Eores. Jeżeli natomiast planujemy ferratę przejść jednego dnia, to polecam rozpocząć od miejsca oznaczonego na mapie jako „Croce Russis”, które znajduje się na drodze SP nr-29, która łączy San Martino in Badia na wschodzie z Bressanone na zachodzie.

◊  Z Croce Russis należy ruszyć szlakiem nr-32A na południe, kierując się w stronę skraju grani i obchodząc ją powoli. Pod samą ferratę doprowadza droga oznaczona jako „GM”, czyli Alta Via G. Messner, a tak dokładnie to jej południowy odcinek, bo droga ta okrąża całą grań Odle d’Eores. Ponieważ droga Günthera Messnera przechodzi również przez przełączkę Putia, można z ferraty wrócić północną stroną, wracając częściowo tą samą trasą, co w ferracie opisanej wyżej.


ferraty na Sass Rigais


Na wierzchołek Sass Rigais poprowadzono trzy trasy. Przyjmując ich położenie, do wejścia na szczyt najczęściej polecana jest „Sass Rigais sentiero E attrezzato” - przedstawiona poniżej jako pierwsza. Natomiast do zejścia zalecana jest trasa „Sass Rigais via normale” - kolejna w opisie.

Trzecia i ostatnia z ferrat, „Sass Rigais sentiero di Funes” jest tylko krótkim łącznikiem drogi zejściowej „via normale” z przełączką w grani Forcella de Mesdi 〈2597m〉. Z przełączki nie numerowaną, stromą ścieżką prowadzącą zakosami w żlebie można zejść na północną stronę. Dlatego trzecia trasa jest wykorzystywana do wejścia przez wszystkich turystów, którzy wyprawę zaczynają od północy.

 

Na zdjęciach 〈poniżej i obok〉 przedstawiony jest przebieg trzech ferrat na Sass Rigais. Dodam również, że w relacji pod szczytami Odle, znajduje się opis wycieczki szlakami prowadzącymi pod granią, zatem są tam zaprezentowane wszystkie najważniejsze miejsca tego rejonu masywu.



Legenda:

  ◊  gwiazdki:
     -  zielona - Sass Rigais 〈3025m〉,
     -  czerwona - Furcheta 〈3025m〉,
  ◊  żółta błyskawica: - Forcella de Mesdi 〈2597m〉,
  ◊  zielone strzałki:
     -  duża - kierunek podejścia pod ścianę Furchety, do początku ferraty,
     -  małe - niewidoczna na zdjęciu trasa „Sass Rigais sentiero E attrezzato”,
  ◊  linie:
     -  ciemno zielona - ferrata „Sass Rigais via normale”,
     -  niebieska - ferrata „Sass Rigais sentiero di Funes”,
     -  żółta - trasa zejściowa z przełączki Mesdi.

 

Sass Rigais sentiero E attrezzato


Ta prowadząca od wschodu na wierzchołek Sass Rigais trasa jest nie tylko najpiękniejszą ferratą w całym północno-zachodnim rejonie gór, ale jest również jedną z najładniejszych ferrat szczytowych w całych Dolomitach. Proszę się nie dać zwieść temu, że jest to trasa tylko średnio trudna gdyż jak mało, która jest ona narażona na oblodzenie.

Ferrata właściwie zaczyna się na przełęczce Salieries 〈2700m〉, która oddziela Sass Rigais od Feurchety. Układ grani jest tutaj północno-wschodni, dlatego prawie cała trasa jest przez większość dnia zakryta w cieniu potężnej wschodniej skalnej ostrogi, jaką Sass Rigais opada do dolinki Salieries.

Z krzyżówki szlaków pod szczytem, dokąd doprowadza ścieżka z przełączki Mesdi, na przełączkę Salieries do początku ferraty jest 440m stromego podejścia, wąską skalistą dolinką wprost pod południową ścianą Furchety.

Jeżeli na wyprawę ruszymy z Col Raiser, tak jak większość turystów, to do 1000m podejścia by zdobyć szczyt niewiele nam zabraknie, gdyż zanim z kolejki linowej podejdziemy pod sam szczyt, to mamy po drodze kilka małych pagórków z zejściem.


charakterystyka ferraty:

◊  klasyfikacja:
   - cztero-stopniowa:
                ferrata średnio trudna,
   - sześcio-stopniowa:
                B- ferrata dla osób już znających ferraty i posiadających pewne doświadczenie,
     - według opisu czterech parametrów:
                T-1,  O-2,  F-2,  P-1,
     〈szczegółowe opisy stopni trudności są na stronie z klasyfikacją〉.

◊  specyfika - ferrata szczytowa,

◊  ferrata - służy jako droga wejściowa, bardzo rzadko jest wykorzystywana do zejścia,

◊  lokalizacja - centralna część masywu Odle,

◊  wyjście i zejście z ferraty - dolina pod szczytami „Plan Cautier”,

◊  na ferracie - brak miejsc do rezygnacji i zejścia z trasy,

◊  czas przejścia - z Plan Cautier na wierzchołek 2h 15min.


dojście do ferraty;

◊  Do dolinki pod szczytem najdogodniej dojść z górnej stacji kolejki linowej Col Raiser, co zajmuje średnio około 1h. Biorąc pod uwagę, że średnio na przejście całej trasy potrzeba około 6h, to miłośnikom długich górskich wypraw radzę na dół nie zjeżdżać kolejką linową tylko zejść szlakami. Trasa ta jest opisana w relacji 〈 tutaj 〉, a całej drodze powrotnej towarzyszą wspaniałe krajobrazy północnej strony masywu Selli.


Sass Rigais via normale


„Sass Rigais via normale” to wysokogórska perć prowadząca od południa na wierzchołek Sass Rigais. To jedyna łatwa ferrata w całych Dolomitach, która prowadzi na trzytysięcznik. Jest i to dość blisko, bo w masywie Selli wierzchołek Piz Boe, który również jest trzytysięcznikiem i to o ponad 100m wyższym niż Sass Rigais, ale tam prowadzi łatwa i pełna turystów ścieżka, a nie ciekawa ferrata. Zatem można powiedzieć, że „Sass Rigais via normale” to najłatwiejsza ferrata, na jeden z najpiękniejszych trzytysięczników.

Trasa ta w zasadzie służy do zejścia ze szczytu, ale nic nie stoi na przeszkodzie by właśnie tą trasą zdobyć Sass Rigais. Taki wariant szczególnie polecam wszystkim, którzy trafią tutaj zaraz po załamaniu pogody, kiedy na wielu odcinkach wysokogórskich perci zalega jeszcze śnieg.

W serwisie są opisane wyprawy na zaśnieżone trasy, a jako przykład polecam opis ścieżki Schustera w Sasso Lungo, gdzie na trasie był nie tylko śnieg, ale również lód. Tak może być również na Sass Rigais, na ferracie prowadzącej od strony wschodniej, czyli „Sass Rigais sentiero E attrezzato”. Dlatego wybierając łatwą ścieżkę prowadzącą od południa, mamy szansę szybciej i przede wszystkim bezpieczniej zdobyć ten piękny szczyt.


charakterystyka ferraty:

◊  klasyfikacja:
   - cztero-stopniowa:
               ferrata łatwa,
     〈szczegółowe opisy stopni trudności są na stronie z klasyfikacją〉,

◊  specyfika - ferrata szczytowa,

◊  lokalizacja - centralna część masywu Odle,

◊  wyjście i zejście z ferraty - dolina pod szczytami „Plan Cautier”,

◊  na ferracie - brak miejsc do rezygnacji i zejścia z trasy,

◊  czas przejścia - uzależniony od wariantu podejścia, ale licząc od „Plan Cautier”:
      - ferratą na szczyt 2h 30min,
      - zejście ze szczytu 1h 30min.


dojście do ferraty;

◊  Podejście jest oczywiście takie samo jak przy poprzedniej ferracie.


Sass Rigais sentiero di Funes


Val di Funes to bardzo duża dolina po północnej stronie grani. Zatem trzecia, najnowsza bo pochodząca 1983r. ferrata, już samą nazwą wskazuje w jakim celu została utworzona.

„Sass Rigais sentiero di Funes” jest łącznikiem przełączki Mesdi z trasą ferraty „Via normale”. W ten sposób umożliwiono wejście na wierzchołek Sass Rigais startując od północnej strony. Co prawda końcowy odcinek od przełączki i tak pokonuje się południową stroną szczytu, ale taki wybór trasy związany jest z długim podejściem i zejściem bardzo wysokim żlebem, jakim opada Forcela di Mesdi na północną stronę.


charakterystyka ferraty:

◊  klasyfikacja:
   - cztero-stopniowa:
               ferrata średnio trudna,
     〈szczegółowe opisy stopni trudności są na stronie z klasyfikacją〉,

◊  specyfika - ferrata szczytowa,

◊  początek ferraty - Forcela de Mesdi 〈2597m〉,

◊  ferrata - może być drugim wariantem zejścia ze szczytu na południe,

◊  czas wejścia - na szczyt Sass Rigais przy podejściu od północy, wynosi minimum 7h.


dojście do ferraty;

◊  Po północnej stronie grani Odle znajduje się kilka schronisk. Wybierając ten wariant wejścia na wierzchołek Sass Rigais, do wejścia na przełączkę Mesdi trzeba pokonać około 600m różnicy wysokości i to prawie cały czas zakosami, niezwykle stromym żlebem.

◊  Najdogodniej i najwyżej położonym schroniskiem, z którego można wyruszyć na ferratę od północnej strony jest Rifugio M.ga Brogles 〈2045m〉. Jednak najbardziej znanym schroniskiem w tym rejonie jest Rifugio Sass Rigais 〈1689m〉, do którego nawet można dojechać samochodem. Ale biorąc pod uwagę jego dość dalekie położenie i wysokość na jakiej się znajduje, próba zdobycia Sass Rigais startując i wracając do tego schroniska, jest już dość dużą i wyczerpującą wyprawą na cały dzień.


podsumowanie


◊  Na stronie Dolomity lub 〈 tutaj 〉 - znajduje się duża mapa, na której można sprawdzić lokalizację wszystkich masywów opisanych w serwisie krajoznawczym.

◊  W Vademecum na stronie z mapkami oraz 〈 tutaj 〉 znajduje się mapka masywu Odle, którą polecam przy planowaniu wycieczek.

◊  Masyw Odle jest na mapie Tabacco: nr-05.

 

Słowniczek:

andata  - wjazd w jedną stronę,
attrezzato  - ubezpieczony, wyposażony, uzbrojony,
baita  - szałas, bacówka,
bellissimo  - przepiękny, cudny, prześliczny,
bivacco  - mały schron turystyczny w wysokich górach, biwak, obozowisko,
camoscio  - kozica,
campanile  - dzwonnica, wieża przy kościele,
cima  - góra, szczyt, wierzchołek, czubek,
forcella  - przełęcz wysoko w górach np. pomiędzy szczytami, przełączka, widełki,
funivia  - górska kolejka linowa,
galleria  - tunel, nie tylko ten na drodze,
lungo  - długi, daleki,
marmotta  - świstak,
monte  - góra,
nuvola  - chmura,
parco nazionale  - park narodowy, rezerwat,
passeggiata  - widokowa ścieżka, deptak, bulwar,
passo  - szeroka, rozległa przełęcz np. między masywami górskimi, również krok,
rifugio  - schronisko, schron, szałas,
ritorno  - powrót, droga powrotna,
salita  - wjazd, podejście, droga pod górę,
sasso  - kamień, głaz,
scesa  - zjazd, zejście,
sentiero  - ścieżka, dróżka, szlak,
valle  - dolina,
via ferrata  - potocznie: żelazna ścieżka.

© wdolomitach.pl
strona główna