z San Martino na La Rosettę
Kolejka linowa z San Martino di Castrozza to kolejka, którą jeżdżą wszyscy odwiedzający ten rejon Dolomitów. A mit o tym, że kolejkami linowymi jadą tylko Ci, którym się nie chce wejść na szczyt, jest w tym przypadku nieprawdziwy.
 

Do tego krótkiego opisu polecam wykorzystać galerię panoram z masywu Pale di San Martino 〈obok〉. W części Ganek Pale, każdy bez trudu odnajdzie zdjęcie gór oświetlonych zachodzącym czerwonym słońcem. Nazwałem je „płonące góry”. La Rosetta to właśnie pierwszy szczyt od lewej, szczególnie że nawet widać malutką kabinę kolejki i liny nośne.


wstęp


W niezwykłym masywie Pale jest tylko jedna tego typu kolejka. Są jeszcze małe wyciągi krzesełkowe, jak np. w Frasene pod ścianami Monte Agnera, ale to kolejka w San Martino di Castrozza przyciąga jak magnes turystów z najdalszych stron. Kolejka na La Rosettę jest wyjątkowo wkomponowana w środowisko naturalne, czego nie można powiedzieć o ogromnej sieci lin oplatających masyw Tofane nad Cortiną d’Ampezzo.

Pierwszymi kursami na górę jadą najczęściej dwie grupy turystów. Pierwszą stanowią pasjonaci via ferrat1, którym kolejka umożliwia szybki start na trasę Ganku Pale. A druga grupa to piechurzy, którzy idą na cały dzień na Płaskowyż Pale, a następnie wracają na jeden z ostatnich kursów powrotnych. Po południu z kolejki korzystają najczęściej jadący na dół wszyscy, którzy do góry weszli Via ferratą Bolver Lugli na południowej ścianie Cimon della Pala. Oczywiście przez cały dzień kolejka przewozi w obie strony tych turystów, którzy ograniczają się do wizyty w schronisku Rosetta G. Pedrotti 〈na samej górze〉 i spaceru w okolicy.


kolejkami do góry


Tak dla ścisłości to na szczyt trzeba wjechać dwoma kolejkami. Pierwsza 〈poniżej〉 rusza z San Martino di Castrozza 〈1500m〉 i prowadzi w rejon Colverde 〈1965m〉. Kubełki suną jak szalone, a wszystkim wysokim radzę wchodząc mocno pochylić głowę.

Z tej pierwszej kolejki korzystają również ci, którzy szybko chcą się dostać pod szczyt Cimon della Pala. Z Colverde do miejsca gdzie rozpoczyna się ferrata Bolver Lugli pozostaje już tylko 580m podejścia, na co potrzeba z reguły 2h.


Druga kolejka to duże wagoniki, którymi z Colverde można dojechać dokładnie 100m pod szczyt La Rosetta, gdyż górna stacja tej kolejki znajduje się na wysokości 〈2635m〉.

Jak widać na zdjęciu 〈powyżej〉 znajdujący się przy kolejce taras latem nie cieszy się powodzeniem. Wszyscy wolą opalać się na szczycie.


Żeby się opalać tego lipcowego dnia trzeba było się wykazać wprost niezwykłą cierpliwością. Jak widać na zdjęciu 〈poniżej〉 nad wierzchołkiem La Rosetta 〈2743m〉 prawie cały czas znajdowały się chmury.

Szlak prowadzący na szczyt to kamienista ścieżka. Natomiast na wierzchołku nie ma żadnych zabezpieczeń, więc proszę zachować tam szczególną ostrożność i to nie tylko na siebie ale i na pozostałych współtowarzyszy, a szczególnie dzieci.


W czasie wycieczki przez cztery przełęcze Pale zastanawiałem się jak to jest na płaskowyżu kiedy przyjdzie mgła lub zakryją go chmury?

Teraz już wiem! Wygląda to prawie tak jak na zdjęciu 〈powyżej〉. Ale będąc już przy schronisku proszę mi wierzyć, że nie widać go już całkowicie gdzieś z 25m.


Wierzchołek La Rosetty to bardzo dobry punkt widokowy na całe Pale. Oczywiście pod jednym warunkiem, musi być pogoda. Akurat tego dnia nie dane mi było dużo zobaczyć i jeszcze mniej sfotografować.

Południe i wschód zakryte były chmurami, które zasłaniały nie tylko niebo ale i szczyty Ganku Pale 〈powyżej〉. Jedynym, który się bronił i od czasu do czasu pozwalał zrobić zdjęcie był Cimon della Pala, ale skoro go nie widać z Rosetty, to proszę zobaczyć 〈tutaj〉 oraz 〈tutaj〉.


Tutaj właśnie ta jedna z krótkich ulotnych chwil, kiedy wierzchołek Cimon della Pala ukazał się w pełnym słonecznym blasku 〈poniżej〉.

Na ten wielki podszczytowy taras, prawym skrajem widocznej tam ściany prowadzi bardzo trudna ferrata Bolver Lugli. Dokładnie na końcu widocznego tarasu, po prawej stronie znajduje się Bivacco Fiamme Gialle.


podsumowanie


 

panorama z La Rosetty


La Rosetta nie jest szczytem wysokim, ale z wierzchołka mamy okazję zobaczyć bardzo ciekawą panoramę na całe północno-wschodnie Dolomity 〈obok〉. Od Rifugio1 Rosetta-Pedrotti rozciąga się na wielki płaskowyż, czyli Altopiano Pale 〈na panoramie w prawo〉. Najwyższym szczytem, jaki znajduje się centralnie na środku panoramy jest Civetta, od której prowadzi długa grań znikająca za płaskowyżem, zakończona Moiazzą. Jak wyglądają te dwa szczyty z bliska można zobaczyć na panoramie 〈tutaj〉, która została zrobiona w czasie wyprawy na Monte Agnera. Po drugiej 〈lewej〉 stronie od Civetty, mamy potężny Sorapis oraz malutką Crodę da Lago. A bardzo daleko, prawie na horyzoncie są dwie trójkątne baszty, które mają swoją galerię 〈tutaj〉. Panoramę miałem okazję zrobić z rana, wjeżdżając do góry dosłownie pierwszym kursem, w dniu wyprawy na via ferraty1 jakie są na słynnym Ganku Pale, opisane 〈tutaj〉.

powrót na dół


Na dół można spokojnie zejść szlakami turystycznymi, co jest dużo większą atrakcją niż szybki zjazd, zwłaszcza że szlaki prowadzi przez bardzo ładne miejsca. Możliwości są dwie:
  ◊   szlakiem nr-701 -  prowadzi stromą percią, prawie pod kolejką linową,
  ◊   szlakiem nr-702 -  polecam wszystkim, gdyż pierwszy odcinek, to początek etapu-II opisanego 〈tutaj〉.

Jeżeli zamierzamy zejść na dół, to proszę koniecznie zabrać kijki trekkingowe, bo przydadzą się w stromym zejściu. Proszę jeszcze sprawdzić w informacji kolejki linowej na dole, czy przypadkiem szlak nr-701 nie jest zamknięty, bo ostatnio często się to zdarza. Na szczęście jest jeszcze szlak nr-702, a to znana trasa miłośników ferrat i w przypadku jego uszkodzenia, powinien być szybko naprawiony i udostępniony.

dojazd i parkowanie


Jeśli widoczne tu zdjęcia ukazały plusy wycieczki kolejką linową na wierzchołek La Rosetta, to na końcu muszę niestety napisać o jedynym minusie. A jest nim dojazd do tej kolejki. Jadąc za pierwszym razem popełniłem błąd starając się dojechać na parking przy kolejce linowej.

Po pierwsze przejazd w sezonie przez San Martino di Castrozza do łatwych nie należy, a znalezienie już miejsca na parkingu graniczy z cudem. Dlatego tym, którzy nie dojadą tam skoro świt, po prostu radzę zostawić auto na pierwszym parkingu na jaki natrafią i iść dalej na piechotę. Zaoszczędzą dużo czasu i jeszcze więcej nerwów.

Natomiast wszyscy jadący przez San Martino di Castrozza na Passo Rolle powinni dokładnie pilnować tablic informacyjnych, bo prowadzą one objazdem i na szczęście omijają zatłoczone centrum miasteczka.

 

La Rosetta z Passo Rolle


Jeżeli wycieczka z San Martino na La Rosettę była jedną z pierwszych, na które wyruszyliśmy, to w następnej kolejności wypada pojechać na Passo Rolle, w rejonie której można spędzić kolejny wspaniały dzień. Z przełęczy widać również wierzchołek La Rosetty 〈obok〉, choć nie jest już tak widokowy, jak wtedy kiedy oglądamy go z San Martino. Teraz La Rosetta jest tylko jednym ze szczytów wspaniałej kilku kilometrowej grani, które tworzą słynny Ganek Pale, ale to już inna wycieczka 〈tutaj〉.

opisane kolejki linowe są


  ◊  na mapie turystycznej: Tabacco nr-022,
  ◊  w numerze 13 czasopisma: Meridiani Montagne.

słowniczek


andata  - wjazd w jedną stronę,
bellissimo  - przepiękny, cudny, prześliczny,
brioche  - słodka bułka, ciasto drożdżowe,
cappuccino  - słodka kawa z mlekiem,
cima  - góra, szczyt, wierzchołek, czubek,
forcella  - przełęcz wysoko w górach np. pomiędzy szczytami, przełączka, widełki,
funivia  - górska kolejka linowa,
lungo  - długi, daleki,
marmotta  - świstak,
monte  - góra,
nevaio  - pole śnieżne,
nuvola  - chmura,
passeggiata  - widokowa ścieżka, deptak, bulwar,
passo  - szeroka, rozległa przełęcz np. między masywami górskimi, również krok,
pista  - szlak, trasa narciarska, tor,
rifugio  - schronisko, schron, szałas,
ritorno  - powrót, droga powrotna,
salita  - wjazd, podejście, droga pod górę,
sasso  - kamień, głaz,
scesa  - zjazd, zejście,
sentiero  - ścieżka, dróżka, szlak,
siesta  - czas na odpoczynek w porze obiadu,
tabaccheria  - kiosk z art. tytoniowymi i gazetami, tam się kupuje mapy i widokówki,
temporale  - burza, ulewa, wichura,
valle  - dolina,
via ferrata  - potocznie: żelazna ścieżka.

© wdolomitach.pl
strona główna