wschodnia strona Popera
Giro del Popera to jedno z najpiękniejszych dolomitowych przejść, jakie prowadzi przez via ferraty1. Miejscem, od którego ta trasa się zaczyna jest wschodnia strona Popera.
 

Opis przedstawia naszą pierwszą wycieczkę w ten odległy rejon na skraju Dolomitów, gdzie rano wschodzi słońce. Nawet dojechać tutaj mieliśmy problem, bo tunel prowadzący od strony Auronzo był w remoncie. Ale proszę się dziś tym nie martwić, tunel już od dawna jest otwarty. A o tym, że jednak warto poświęcić trochę czasu i przyjechać pod Popera, niech świadczy jedna z panoram 〈obok〉, jakie zrobiłem w czasie wyprawy na Crodę Rossę di Sesto.


wstęp


gdzie jest Poper


Masyw Popera powinien mieć inną nazwę, gdyż nie Monte Popera 〈3046m〉 tylko Cima Undici jest szczytem najwyższym 〈3092m〉. Na dodatek w pobliżu są dwa szczyty o wiele słynniejsze. Pierwszym jest Croda dei Toni, symbol niezwykłego Sesto. A drugim, nie mniej ciekawa i lubiana przez turystów, opleciona ferratami Croda Rossa di Sesto. Dlatego większość turystów, którzy przyjeżdżają pod Popera ogranicza się do wizyty na Passo Montecroce, skąd rozpościera się najładniejsza panorama 〈tutaj〉, lub do krótkiej wycieczki do schroniska, pod mało dostępną granią.

uwaga


W Dolomitach nie ma zgodności w nazywaniu górskich przełęczy. Stosowane są zamiennie dwa zwroty: passo1 oraz forcella1, choć słownikowo każde z nich ma swoje specyficzne znaczenie. W serwisie staram się jednak passo używać wyłącznie do nazw dużych górskich przełęczy, przez które prowadzą drogi. Natomiast przełęcze znajdujące się wysoko w górach, najczęściej w opisach nazywam przełączkami, choć nie na każdej mapie mają one nazwę forcella.

przebieg trasy


Trasa wycieczki prowadziła:
   ◊   z rejonu Schroniska I. Lunelli 〈1568m〉 , szlakiem nr-101 do Rifugio A. Berti 〈1950m〉;
   ◊   następnie szlakiemnr-101 w stronę Passo di Santinella 〈2717m〉;
   ◊   powrót tą samą trasą.

Trasa, to klasyczna średnio długa i prowadząca wysoko wyciecieczka turystyczna. Ze względu na dość długi i daleki dojazd, trzeba planować na nią cały dzień.


na trasie wycieczki


Na zdjęciu 〈poniżej〉 cel wycieczki, czyli wschodnia ściana Popera, którą najlepiej widać z daleka, czyli co najmniej z łąki przed dojazdem w rejon Rifugia1 Lunedi. Na pierwszym planie nieco niższy wierzchołek Cima Popera 〈2964m〉, dalej za nim znajduje się całkowicie niedostępny szczyt Monte Popera 〈3046m〉.

Na wycieczkę radzę udać się rano. Tylko wtedy mamy możliwość zobaczyć okolicę w świetle porannego słońca. Już przed południem wschodnia ściana i pierwsza na trasie obejścia Popera trudna Via ferrata Aldo Roghel tonie w cieniu stromych grani. Ferrata ta prowadzi widoczną ścianą na małą przełączkę z lewej strony wierzchołka.


Miejscem wyjściowym na wycieczkę 〈poniżej〉 jest Schronisko Lunedi 〈1568m〉. W pobliżu nie ma zorganizowanego i oznakowanego parkingu, za wyjątkiem terenu ogrodzonego przy schronisku, dlatego wszyscy zostawiają tutaj auta „gdzie-popadnie”, czyli na poboczach drogi i skaju małej polanki.

Dojechać tutaj można bez problemu. Od drogi nr-52, która przebiega przez Passo Montecroce w okolicach miasteczka Padola 〈nieco na północ〉, odchodzi droga prowadząca do schroniska. Droga ta na końcowym odcinku prowadzi nieco stromo przez las i należy uważać na ewentualne mijanki z innymi pojazdami, które mogą być dość kłopotliwe.


Od Schroniska Lunedi ruszamy szlakiem nr-101. Szlak prowadzi ładną okolicą 〈obok〉, wprost w stronę Popera do wysoko położonej doliny Vallon Popera pod szczytem.

Na trasie widocznego skalnego progu szlak prowadzi zakosami. W wielu miejscach jest mocno zdewastowany, a wszystkie skróty, których jest tam bez liku zostały zastawione małymi płotkami.

RIFUGIO ANTONIO BERTI


Na skalnym progu znajduje się Schronisko Berti 〈1950m〉, które jest bazą wypadową wszystkich wycieczek w ten rejon.

Od schroniska można iść w trzy strony:
- na zachód wprost pod ścianę Popera na ferratę Aldo Roghel;
- na południe szlakiem nr-152, który widać na zdjęciu 〈obok〉 gdzie prowadzi ścieżka na piargach;
- oraz na północ - szczegóły poniżej.


Na trasę rekonesansu lub krótkiej wycieczki polecam ten trzeci kierunek, czyli na północ w stronę Passo Santinella 〈2717m〉 〈na lewym skraju〉 oraz grani biegnącej od niej na wschód 〈poniżej〉.

Pierwsza część szlaku nr-101 w stronę przełęczy Santinella prowadzi doliną. Następnie szlak biegnie w lewo w stronę dużych piargów pod przełęczą oraz zakosami w górę.


Przed przełęczą szlak prowadzi u podnóża wspaniałego szczytu Croda Rossa di Sesto 〈poniżej〉. Wierzchołek najeżony jest wspaniałymi turniami, pomiędzy którymi poprowadzono ferratę.

Jest to Via ferrata Mario Zandonella, która tworzy pętlę. Pierwszy odcinek wejściowy jest bardzo trudny i prowadzi po lewej stronie szczytu, tej bliższej przełęczy Sentinella. Natomiast trasa zejściowa prowadzi w prawo i trawersuje w pobliżu skalnej wieży Torre Pellegrini 〈2757m〉 〈na zdjęciu najwyższa prawie na środku〉.


podsumowanie


 

Croda Rossa di Sesto


Croda Rossa di Sesto, to szczyt który jest największą atrakcją po wschodniej stronie Popera. Polecam panoramę 〈obok〉 z widokiem z okolic Schroniska Berti na północ, w stronę na bocznej grani, jaka prowadzi od przełęczy Santinella na południowy-wschód przez Crodę Rossę di Sesto.

niezwykłe Sesto


Polecam również bardzo ciekawy rejon geograficzny, jaki znajduje się na północ od masywu Popera. Przedstawiony jest w relacji niezwykłe Sesto, a idziemy szlakami które znajdują się po drugiej, północnej stronie Crody Rossy di Sesto.

opisana trasa jest


  ◊   na mapie turystycznej: Tabacco nr-010,
  ◊   w numerze 83 czasopisma: Meridiani Montagne.

słowniczek


andata  - wjazd w jedną stronę,
attrezzato  - ubezpieczony, wyposażony, uzbrojony,
baita  - szałas, bacówka,
bellissimo  - przepiękny, cudny, prześliczny,
bivacco  - mały schron turystyczny w wysokich górach, biwak, obozowisko,
brioche  - słodka bułka, ciasto drożdżowe,
camoscio  - kozica,
campanile  - dzwonnica, wieża przy kościele,
cappuccino  - słodka kawa z mlekiem,
cima  - góra, szczyt, wierzchołek, czubek,
cinque  - pięć, piątka,
forcella  - przełęcz wysoko w górach np. pomiędzy szczytami, przełączka, widełki,
funivia  - górska kolejka linowa,
galleria  - tunel, nie tylko ten na drodze,
ghiacciaio  - lodowiec,
lago  - jezioro,
lungo  - długi, daleki,
marmotta  - świstak,
monte  - góra,
nevaio  - pole śnieżne,
nuvola  - chmura,
parco nazionale  - park narodowy, rezerwat,
passeggiata  - widokowa ścieżka, deptak, bulwar,
passo  - szeroka, rozległa przełęcz np. między masywami górskimi, również krok,
pista  - szlak, trasa narciarska, tor,
rifugio  - schronisko, schron, szałas,
ritorno  - powrót, droga powrotna,
salita  - wjazd, podejście, droga pod górę,
sasso  - kamień, głaz,
scesa  - zjazd, zejście,
scoiattolo  - wiewiórka,
sentiero  - ścieżka, dróżka, szlak,
siesta  - czas na odpoczynek w porze obiadu,
tabaccheria  - kiosk z art. tytoniowymi i gazetami, tam się kupuje mapy i widokówki,
temporale  - burza, ulewa, wichura,
torre  - wieża, baszta,
valle  - dolina,
via ferrata  - potocznie: żelazna ścieżka.

© wdolomitach.pl
strona główna